கசங்கியிருந்த பட்டு பாவாடை சுடு பெட்டியில் மிதிபட காத்துக்கொண்டிருந்தது. கீர்த்தி பாப்பா இஸ்திரியிடுபவரின் முகத்தையே பார்த்துக் கொண்டிருந்தாள். இதை கவனித்த அவர், கீர்த்தி பாப்பாவின் பட்டுப்பாவாடையை எடுத்தார். சிறிது நீரை கையிலேடுத்து சாரலென பட்டுப் பாவாடையின் மீது தூவினார். எந்த ஒரு கசங்கலுமின்றி இஸ்திரியிட்ட கடைக்காரர் அதை மடித்து கீர்த்தி பாப்பாவின் கையில் கொடுத்தார். பத்திரமாக பிடித்து வந்த கீர்த்தி அந்த சூடான பட்டுப்பவாடையை தனது கன்னத்தில் வைத்துக் கொண்டாள். அந்த மிதமான சூட்டில் முகம் சுருங்கி கண்களில் நிறைந்தது மகிழ்ச்சி.
பட்டுப் பாவாடையை போட்டுக்கொண்டு நெத்திச்சுட்டியை மாட்டிக்கொண்டு தயாராக இருந்தாள். வெள்ளை வேஷ்டி சட்டையுடன் வந்த தந்தை கையை நீட்டினார். சுட்டு விரலைப் பற்றிக் கொண்ட கீர்த்தி பாப்பா முகம் மலர்ந்த சிரிப்புடன் தெருவில் நடந்து சென்றாள். பாப்பாவின் கண்கள் அங்கும் இங்கும் அலை பாய்ந்தன. தெருவில் சுற்றித் திரிந்த நாய்களைப் பார்த்து தந்தையின் கையை இறுகப் பற்றிக் கொண்டாள். இதைப் புரிந்து கொண்ட தந்தை அவை நம்மை ஒன்றும் செய்யாது என்று அவளுக்கு எடுத்துக் கூறினார். மேலும் கூச் கூச் என்று ஒரு நாய்க்குட்டியை அருகில் அழைத்தார். கருப்பு வெள்ளை நிறத்துடன் இருந்த அந்த நாய் குட்டி தனது வாலை ஆட்டிக்கொண்டு கீர்த்தி பாபாவின் பாவாடையை சுற்றி சுற்றி வந்தது. மகிழ்ச்சியில் கீர்த்தி தனது இரண்டு கைகளையும் எடுத்து கண்ணத்தில் வைத்துக்கொண்டு சத்தமிட்டு சிரித்தாள். நாய்க்குட்டியும் துள்ளி குதித்துக் கொண்டிருந்தது. அந்த தெருவில் சென்ற அனைவருக்கும் இது ஒரு அழகான காட்சியாக பதிந்தது. இருவரும் மேலும் தொடர்ந்து நடந்தனர்.
பள்ளியைக் கடந்து சென்றபோது முகத்தை வாட்டமாகத் திருப்பிக் கொண்டாள் கீர்த்தி. பள்ளிக்கூடம் பிடிக்கவில்லை போலும். கடந்து சென்றதும் மீண்டும் புத்துணர்ச்சி பெற்றது கீர்த்தியின் முகம். அதையும் புரிந்துகொண்ட தந்தை மனதுக்குள்ளேயே சிரித்துக்கொண்டார். உன் முக பாவம் அத்தனையும் காட்டிக்கொடுத்துவிடும் நான்பெற்ற மகளே என்று மனதுக்குள் சொல்லிக்கொண்டார். மகளுக்கு முருகன் பிடிக்கும் என்பதால் வழியில் இருந்த முருகன் கோவிலுக்கு அழைத்துச் சென்றார் தந்தை. கீர்த்திக்கு முருகனை பிடித்துவிட காரணம் ஒன்றும் பெரிதாக இல்லை, ஏனோ பிடித்துவிட்டது. ஒருவேளை நாட்காட்டியில் இருந்த குழந்தை முருகன் தன்னைப் போல் அழகாய் இருப்பதாலோ என்னமோ. ஒருவேளை மழலை முருகன் தன்னோடு வந்த விளையாடுவார் என்று எண்ணியிருக்கலாம். எப்படியோ முருகனை பிடித்துவிட்டது. சுற்றி சுற்றி வந்து முருகனை தரிசித்த கீர்த்தி கைகளைக் கூப்பி வேண்டிக்கொண்டாள். சற்று நேரம் பொருத்து என்ன வேண்டிக் கொண்டாய் என்று தந்தை கேட்டார். தெரியவில்லை என்று கீர்த்தி சொல்ல மீண்டும் புன்னகையில் மூழ்கிப்போனார் தந்தை.
மீண்டும் கையை பற்றிக்கொண்டு நடந்தாள் கீர்த்தி. "வருக வருக" என்ற வாசகத்தை படித்துக்கொண்டே உள்ளே நுழைந்தாள். தன் சின்னஞ்சிறு கைகளால் நான்கைந்து ரோஜா பூக்களை அள்ளி எடுத்தாள். பின்னர் கற்கண்டுகள் இருப்பதைக் கண்ட கீர்த்தி ரோஜா பூக்களை வைத்துவிட்டு கற்கண்டை அள்ளிக் கொண்டாள். இதைக் கண்ட தந்தை ஒரு ரோஜா பூவை எடுத்து கீர்த்தியின் தலையில் சொருகிவிட்டார். உறவினரின் திருமணம் போலும். கீர்த்தியை தன் அருகில் அமர வைத்து விட்டு உறவினர்களிடம் உரையாடுவதில் பரபரப்பாக இருந்தார் தந்தை. அவ்வப்போது ஓரப் பார்வையில் கீர்த்தியையும் கவனித்துக்கொண்டார். கற்கண்டுகள் தீரும் வரை எதைப்பற்றியும் கண்டுகொள்ளாத கீர்த்தி. கற்கண்டுகள் முடிந்ததும் நாலாபுறமும் பார்த்துக் கொண்டிருந்தாள். சற்று தொலைவில் விளையாடிக்கொண்டிருந்த மாமன் மகன் கிருஷ்ணாவின் கையில் ஏதோ ஒன்று இருப்பதை கூர்ந்து நோக்கினாள். தனது முழு கவனத்தையும் அதன் மீது செலுத்தினாள். அவ்வப்போது கிருஷ்ணா அதை தனது வாயில் வைத்து உறிந்து கொண்டிருந்தான். கீர்த்திக்கு அது பார்ப்பதற்கு அத்தனை அழகாக இருந்தது. முதன்முதலில் அவற்றைப் பார்ப்பதால் அதன் மீதான ஈடுபாடு அதிகமாக இருந்தது. அது வேறொன்றுமில்லை கண்ணைக்கவரும் ஆரஞ்சு நிறத்திலான Fanta Tin. திருமணம் முடியும் வரை கீர்த்தியின் பார்வை அந்த Fanta Tin-ன் மீதே இருந்தது. அன்று அது பணக்காரர்களுக்கு மட்டும் உரித்தான பொருளாக இருந்தது. தந்தையிடம் கேட்டால் கிடைக்காதது ஒன்றுமில்லை. இருந்தாலும் தந்தையின் கஷ்டங்களைப் புரிந்து கொண்ட கீர்த்தி தனது ஆசையை கூறவே இல்லை.
வெளியில் செல்லும்போதெல்லாம் விளம்பரப் பலகைகளில் அவற்றைப் பார்த்து சந்தோஷப்பட்டுக் கொண்டாள். தன்னையறியாமலேயே Fanta Tin-ன் மீது காதல் கொண்டாள்.
கைகெட்டும் தூரத்தில் Fanta Tin கவர்ச்சிகரமாக நின்றுகொண்டிருந்தது. கைநிறைய காசு, எதையும் வாங்க முடியும். ஆனால் இதை வாங்க கீர்த்திக்கு ஏனோ மனம் வரவில்லை. Google-ன் வாசலில் அமர்ந்து கொண்டு தனது பழைய நினைவுகளை அசை போட்டுக் கொண்டிருந்தாள் கீர்த்தி. ஆமாம் Google- ல் வேலை செய்யும் அளவிற்கு முன்னேறிவிட்டாள் கீர்த்தி. ஆனாலும் இன்று வரை அந்த Fanta Tin-ஐ வாங்கி தனது ஆசையை தீர்த்துக் கொள்ளவில்லை. காரணம் ஒருமுறை அதை வாங்கிவிட்டாள் அதன்மீதான காதல் போய்விடுமோ என்று கீர்த்தி நினைத்தாள். மீண்டும் மீண்டும் அந்த Fanta Tin-ஐ பார்த்து ரசித்து கடந்து சென்றாள்.
Based on true incident.
Congratulations on growing your stories even furthur and achieveing your goals..
ReplyDeleteThank you...
DeleteNice one... Kuddos....💐💐💐
ReplyDeleteBy GK😊
ReplyDelete